نهاندانگان تك لپه:
ـ گياهك دانه تنها يك لپه دارد.
ـ غالبا ريشه افشان و ساقه زير زميني يا پياز دارند.
ـ ساقه هوايي آنها اغلب فاقد انشعاب است، مگر در بخش تشكيل گل، كه ممكن است انشعاباتي داشته باشد.
ـ اغلب برگهاي گياهان تك لپه اي دمبرگ ندارند، در عوض به وسيله نيام، دور ساقه را احاطه مي كنند.پهنك برگ تقريبا در اغلب تك لپه ايها كشيده و رگبرگها موازي هستند و رگبرگهاي موازي به وسيله رگبرگهاي مويين به هم مربوط مي شوند.
ـ تعداد قطعات گل اغلب سه يا مضربي از اين عدد است.
ـ دستجات آوندي بصورت پراكنده هستند .

مثالها:
گندم ، برنج، ذرت و خرما....وانيل و زعفران
زنبق، گل اختر، لاله، سنبل و ثعلب

نهاندانگان دو لپه:
ـ گياهك دانه داراي دو لپه است.
ـ اغلب آنها ريشه راست دارند.
ـ ساقه هوايي آنها اغلب منشعب است.
ـ برگها داراي گوناگوني فراوان بوده، رگبرگهاي آنها اغلب منشعب و غير موازي است.
ـ تعداد قطعات گل در آنها ۲ يا ۵ يا مضربي از اين اعداد است.
ـ دستجات آوندي در يك حلقه قرار دارند.

مثالها:
به سه گروه بي گلبرگ، جدا گلبرگ و پيوسته گلبرگ تقسيم مي شوند.
بي گلبرگ:بيد،فندق، بلوط و گردو
جدا گلبرگ:تيره هاي شب بو، خشخاش، مركبات، گل سرخ و باقلا
پيوسته گلبرگ:تيره هاي گل ميمون، نعناع، گاو زبان، و سيب زميني

  يك گروه پژوهشي توالي ژني را شناسايي كرده است كه در چند گونه نخود مشترك است و باعث مي‌شود كه يك مولكول رنگيزه‌اي سبزرنگ تجزيه شود و دريافتند كه اين توالي با ژن مورد نظر مندل همخواني دارد. اين سومين ژن از هفت ژن مندل است كه پژوهشگران از آغاز دهه‌ي 1990 ميلادي، يعني پيش از آغاز به كار طرح ژنوم جاندران، كار شناسايي آن‌ها را آغاز كردند.

  اگر تا كنون در يك كلاس زيست‌شناسي بوده‌ايد، ممكن است تصوير چهره‌ي مندل را نزديك گياهان نخود به ياد آوريد كه از نظر رنگ(سبز يا زرد) و شكل دانه(چروكيده يا صاف) و بلندي و كوتاهي ساقه با هم تفاوت دارند. او با محاسبه‌ي نسبت اين صفت‌ها در چند نسل از گياهان نخود دريافت كه اين ويژگي‌ها از عامل‌ها دوتايي بر مي‌خيزد كه اكنون آن‌ها را ژن مي‌ناميم. همچنين، دريافت كه اين عامل‌ها دوتايي به طور تصادفي بين زادگان تقسيم مي شوند و جورشدن آن‌ها از يكديگر مستقل است.

  اما پژوهشگران هرگز دراين انديشه نبودند كه توالي ژن مندلي رنگ دانه را روشن كنند، زيرا ژنوم نخود به اندازه‌اي بزرگ است كه به چنگ آوردن اين توالي بسيار دشوار است. پژوهشگران مي‌خواستند توالي ژني را شناسايي كنند كه باعث مي‌شود گونه‌اي از چمن(Festuca pratensis) در خشكي و ديگر شرايط نامساعد همچنان سبز بماند. آن‌ها دريافته بودند كه اين چمن به اين دليل سبز مي‌ماند كه توان شكستن رنگيزه‌ي سبز را ندارد.

  خوشبختانه گياه فستوكا و گياه برنج از نظر ژنتيكي بسيار مانند هم هستند و ژنوم برنج نيز تعيين توالي شده است. از اين رو، پژوهشگران با مقايسه‌ي ژنوم اين دوگياه توانستند قطعه‌اي از كروموزم فستوكا را شناسايي كنند كه ژن مرتبط با تخريب نشدن رنگيزه‌ي سبز در آن است. هنگامي كه آن‌ها اين قطعه از ژنوم فستوكا را به گياه آرابيدوپسيس(Arabidopsis thaliana) وارد كردند، دريافتند كه اين گياه نيز سبزي خود را از دست نمي‌دهد. سپس، نشان دادند اين قطعه از ژنوم با همان ژن مندلي سبزي دانه ارتباط دارد.  گزارش اين پژوهش در مجله‌ي Science چاپ شده است.

جزیره دانش